Because I’m happy!!!

Net terug van mijn controle bij mijn coach Ingelore. Ik had een goed resultaat verwacht op de weegschaal, maar niet dit schitterend resultaat :-)

happy

Op deze week is er maar liefst 3.2 kilo af… en 4.4 kilo vet…. Voor de niet-kyaliners die mijn rekensom niet kunnen volgen: ik heb ook weer spiermassa gewonnen en mijn metabolisme is nu echt wel op gang geschoten…

Als je weet dat ik op 25 januari 90.1 woog en nu al na 4.5 weken 83.7… een mens zou van minder euforisch worden.

En op zo’n momenten denk ik dan terug aan vorige maandag waar ik een middagvergadering was, waarin lunch was voorzien… In principe zijn dit koude schotels met vlees/vis en een royale portie rauwkost. Maandag zag ik de maaltijden toekomen en ik deed bijna een infarct: ik zag een gigantisch bord met hompen vlees, overgoten met bruine saus, een bol puree en gebakken broccoli…. Toen de eerste borden op tafel werden gezet, vroeg ik of het mogelijk was om een koude schotel te krijgen. Geen enkel probleem zo bleek… Ik kreeg een bord met een kleurrijk palet aan rauwkost met enkele sneetjes gerookte ham. Ik kon me weer concentreren op de vergadering, de hindernis was overwonnen.

Deze week heb ik ook verschillende keren de opmerking gekregen dat ik duidelijk afgeslankt ben.. En natuurlijk voel ik het ook aan mijn kledij, alles zit losser en ik draag nu een jeans die ik al een paar jaar niet meer heb gedragen.Wat een motiverende week!

Voor de start, had ik gehoopt om onder de 80 te geraken, met als ideaal 75… En u deze week, op de helft van mijn parcours lijkt dit zo haalbaar… *glunder glunder*

whoop whoop

Geduld….

De vorige dagen heb ik beseft waarom ik tot nu toe altijd in mijn oude gewoontes ben hervallen.

Ik heb de slechte gewoonte om me te vaak te wegen als ik op dieet sta. Ik weet dat je je best 1 keer per week weegt… wel, bij mij is dat minimum 2 keer…. per dag…
Deze week is het zo frustrerend… gewicht op, gewicht neer, gewicht weer wat op en gewicht weer wat neer…. En op dat moment heb ik zin om op te geven… Maar deze keer niet! Aangezien ik het engagement ben aangegaan, moet ik me er aan houden. En tegelijk is het mijn motivatie om nu niet op te geven en gewoon te beseffen dat de weegschaal telkens momentopnames zijn. Dus als ik me gewoon aan mijn programma hou, moet het gewoon verder goed gaan.

Het verschil deze week met vorig week? Deze week heb ik een paar keer een Kyalin portie vervangen door een een stukje vis. Misschien daardoor dat het wat trager gaat? Nu ja, ik mag niet klagen als ik na anderhalve week toch 3.5 kilo kwijt ben. Geduld is nooit mijn beste eigenschap geweest..

Morgen ga ik terug naar mijn coach en eens zien wat de analyse vertelt… nieuwsgierig!

Patience.jpeg

Goed begonnen is….

Vrijdag ging ik op dag 5 terug naar mijn coach. Maandagmorgen was ik op 90.1 gestart na een weekend met 3 bourgondische etentjes… damn… dat waren nog extra kilo’s om weer kwijt te geraken!
Op dag 5 had ik nog geen vlees gemist en ging alles behoorlijk vlot voor mij. Ingelore, mijn coach meldde me trots dat er al 1.9 kilo puur vet af was. Whoehoew! dat is goed gestart!!

Ik merk op dat ik weer plan: ik weet wat ik ga eten de hele dag en zorg dat ik een Kyalinsmoothie (ze zijn heerlijk!!) en een koekje of een reep in mijn handtas heb zitten. Als ik dan plots honger krijg, of mijn planning loopt uit, dan hoef ik niks over te slaan.

Vrijdagavond was er de eerste uitdaging: het wekelijks etentje met het gezin, samen met mijn broer en zijn gezin bij onze ouders. Van de hapjes kon ik gemakkelijk afblijven. Ik had er echter geen rekening mee gehouden dat we daar later eten waardoor ik scheel van de honger aan tafel ging. Les voor de volgende keer: mijn eiwitportie van rond 21u30 nemen net voor we vertrekken en dan compenseert dit. Ik bleef mooi van de kroketjes af en genoot van de extra groenten. Toen de chocoladetaart met de koffie op tafel kwam, nam ik mijn reep met rode vruchten. Ik genoot er echt van en kon meeknabbelen met de rest.

Zaterdagmiddag was het shopnamiddag en daar hoort ook een tea-roombezoekje bij. Met zo’n druilerig weer koos ik voor koffie. Deze werd mooi gepresenteerd met een muffintje, een chocolaatje en een koekje… Wat ik onmiddellijk uitdeelde aan de kids! Zo kon ik niet meer in de verleiding komen. En toen dook ik in mijn handtas waar ik natuurlijk een koek had voorzien. En op die manier zat ik niet te verwateren. Man dat deed goed, karakter hebben!

Zaterdagavond maakte ik een heerlijk kabeljauwhaasje klaargemaakt. Dit met een beetje gestoofde prei, maar zat mooi onder mijn 200 gram. Dit werd nog aangevuld met lekkere kerstomaten met wat Maldonzout klaargemaakt in de oven. Voor de wederhelft en de kids was er nog een smeuïge puree.

In de week als ik aan het werk ben, heb ik eigenlijk geen last van het feit dat ik niet gewoon mee-eet. Maar het weekend weegt dan even dubbel zwaar door…. zeker op zondagmorgen want ik hou zoveel van mijn vers krokant pistoleetje… met een dun laagje boereboter. Nu moest ik voor het eerst echt op mijn tanden bijten… grrrrr…. Mijn coach had me proteïnebrood meegegeven. En ik moet zeggen.. het gemis werd een heel stuk goedgemaakt. Dit brood vol lijnzaad was echt wel heel lekker! En daarop nog een dun laagje Kyalinchoco en het werd pure verwennerij 😉

Voor deze middag maakte ik naast mijn gegrilde biefstuk nog salade met tomaatjes klaar en nog courgette. Om me aan de portie olie te houden, liet ik nadat de courgettes even had laten grillen, deze verder garen in de oven. De frietjes op tafel voor de rest van het gezin? Niks gemist! Mijn bord groenten smaakte heerlijk bij mijn gegrild biefstukje!

Nu nog was knus in de zetel genieten… met mijn chocoladeshake, even opgewarmd. Smaakt en voelt toch als comfortfood! Wat wil een mens meer? Toch genieten en afvallen…

Kyalin shake

Santé

 

Yes we can!

Het is ondertussen bijna 4 jaar dat mijn man en ik op de dag van onze 35ste verjaardag trouwden. Een prachtige zonovergoten dag, omringd door onze kids en wie ons nauw aan het hart lag. Heerlijk!  Van vrienden kregen we een weekendje Parijs cadeau, waar we eind juni 2012 intens van genoten. Daar had hij last van pijnlijke vermoeide benen, maar wat wil je… we hadden een hele drukke periode achter de rug en echt wel nood aan vakantie. En een paar weken later was het zover… een weekje Dordogne met de kindjes. Maar het bleek een ongeruste week. Op weg naar ons vakantiehuis, moest mijn man noodgedwongen het stuur aan mij overlaten: teveel pijn in zijn benen.. Een paar dagen later zat hij op de grond te spelen met de jongens en hij kon niet meer recht, geen kracht in de benen. Om nog een dag later ook de pot Nutella niet meer open te krijgen. We probeerden onze ongerustheid verborgen te houden voor ons kroost. Van zodra we thuis waren naar de huisarts, die ons naar de neuroloog stuurde met als verdict een onmiddellijke opname. Om een lang verhaal kort te maken: het bleek een zeldzame spierziekte met een hoop onzekerheid als gevolg.

Ik ben een stress-eter… altijd al geweest, maar nu vlogen de kilo’s er aan. Nooit had ik de moed om er echt iets aan te doen, terwijl het winkelen telkens op een ontgoocheling uitdraaide. Met veel moeite eens een zevental kilo, waarvan er vijf weeral bij zijn. Het geeft echt niet op.  Als ik naar foto’s kijk, zie ik dat ik bijna altijd zorg dat ik er zelf niet op sta. Als ik er wel wil opstaan, dan zijn het foto’s waar niet veel meer dan mijn gezicht opstaat. Al honderd keer heb ik gedacht: mocht ik eens op snelle termijn wat kilo’s kwijtraken, dan zou ik meer moed hebben om aan die frustratie-kilo’s te werken… en dan plots… ik weet niet meer waar… zag ik de wedstrijdactie van Kyalin. Geen seconde had ik nodig om te beslissen om mee te doen. En wat mijn streefdoel is? Ik zou heel graag weer in mijn simpel maar mooi grijs trouwkleed passen. En dan nog liefst tegen dat mijn dochter Marthe haar vormsel doet in mei. Heel kort nadien kreeg ik al een mail dat ik geselecteerd was. Me happy!!!

Dit zal echt wel een grote uitdaging zijn, want het zijn heel wat kilo’s!!

Vorige week vrijdag ben ik dan naar mijn coach Ingelore gestapt. Een hele lieve en motiverende dame die honderduit het concept en programma duidelijk uitlegde. Ik werd met beide voeten stevig op de grond gezet toen ik mijn fysieke leeftijd voor ogen kreeg (53!!!) en het feit dat mijn stofwisseling bijna volledig stilgevallen is. Dat ik geen dorstgevoel heb, zag ik in mijn werk vooral als een voordeel omdat we vaak stressvolle en drukke dagen hebben, waarin we soms geen tijd nemen om te drinken gedurende de volledige shift. Ik besefte echter niet dat mijn dorstgevoel is weggevallen omdat ik mijn waterhuishouding zo heb laten escaleren…

Ik kon op vrijdag nog niet starten, want er stonden nog 3 etentjes gepland dat weekend. Dan beter nog van die etentjes volop genieten om op maandag vol goede moed te starten.
Ingelore gaf me een uitgebreid pakket aan Kyalinprodukten mee. Verschillende smaken, texturen, hartig, zoet….  Een aantrekkelijk assortiment!

Kyalin start

De shakes bevallen me heel goed. Ik heb gekozen voor de chocoladeversie. Wat er heel leuk aan is, is dat deze ook mag opgewarmd worden. Dit voelt echt aan als comfortfood. Het is lekker en vult echt voldoende. In de voormiddag moet ik er leren aan denken om ook nog een eiwitportie te nemen. Op het werk, ben ik hier te weinig mee bezig waardoor ik soms heel lang niet eet. Dit was dus al een hele aanpassing voor mij. Ik heb keuze zat gekregen: repen, pudding, shake, …

Dit vul ik ’s middags en ’s avonds verder aan met groeten en dankzij de eiwitpenne, heb ik het gevoel dat ik lekkere pasta eet. Dit zijn bijna de enige koolhydraten die ik momenteel mis. Alhoewel, door deze vervanging mis ik niks. Ik heb er in samenspraak met Ingelore voor gekozen om voorlopig enkel in het weekend een stuk vlees of is te eten. Alhoewel ik een echte carnivoor ben, mis ik dit voorlopig niet. Dit verbaast me wat, maar het mooiste bewijs dat mijn voeding toch gevarieerd genoeg is.

Elke morgen vul ik mijn Tupperware-fles met water en tot nu toe lukt het me elke dag om deze leeg te drinken. Dan vul ik dat nog aan met kruidenthee waardoor ik toch ruim aan anderhalve liter water geraak, wat voor mij al een behoorlijk succes is. Nu verder werken om de twee liter te halen.

Morgen mag ik naar mijn coach en ben benieuwd naar het eerste resultaat…. Ik zal nog maar 4 dagen achter de rug hebben, maar hoop dat er al iets zichtbaar zal zijn…. Cross my fingers!!

Ik heb een foto van deze zomer gevonden… de enige die ik heb waar ik volledig op sta dus…. Dit is mijn “voor” en hoop echt dat ik enthousiaster en fier zal kunnen zijn op mijn “na”!

IMG_1121